Godło
Kontakt
Sportowa 9,62-700 Turek
tel/fax (63) 278 43 60
e-mail sp4turek@gazeta.pl

Pedagog

KATARZYNA   JANAS

pedagog 

GODZINY  PRACY PEDAGOGA SZKOLNEGO

Poniedziałek     8.00 – 16.00
9.00 – 10.35  godziny pracy pedagoga
10.35 – 11.20  zajęcia logopedyczne
11.40 – 12.25  zajęcia logopedyczne
12.30 – 13.30  zajęcia rewalidacyjne
13.35 – 14.35  zajęcia rewalidacyjne
14.40 – 15.25  zajęcia korekcyjno-kompensacyjne
15.25 – 16.00  godziny pracy pedagoga

Wtorek     9.00 – 16.00
7.50 – 8.50  zajęcia rewalidacyjne
9.00 – 12.45  godziny pracy pedagoga
12.45 – 13.30  zajęcia korekcyjno-kompensacyjne
13.30 – 14.30  zajęcia rewalidacyjne
14.30 – 16.00  godziny pracy pedagoga

Środa     9.00 – 16.30
9.00 – 16.30  godziny pracy pedagoga

Czwartek     9.00 – 12.30 (12.30 – 16.30  zajęcia w świetlicy popołudniowej)
9.00 – 10.30 godziny pracy pedagoga
10.30 – 11.30  zajęcia rewalidacyjne
11.30 – 12.30  godziny pracy pedagoga
12.30 – 13.15 zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne
13.15 – 16.30  zajęcia w świetlicy popołudniowej

Piątek     9.00 – 12.00
9.00 – 12.00  godziny pracy pedagoga

 

Zapraszamy do współpracy

Często zdarza się, że nauczyciele nie są w stanie rozpoznać wszystkich problemów ucznia i w konsekwencji nie otrzymuje on wystarczającej pomocy. W związku z tym zachęcamy do kontaktów, które umożliwią wypracowanie wspólnej strategii wsparcia udzielanego dziecku.
Mamy wspólny cel- szczęście, dobro i bezpieczeństwo dziecka– to najważniejszy argument by działać spójnie.
Pomożemy w każdej sytuacji! 

 

PLAN  PRACY PEDAGOGA

Główne zadania zawarte w planie pracy pedagoga to:

  • Diagnoza  środowiska. Rozpoznawanie indywidualnych potrzeb uczniów oraz analizowanie przyczyn niepowodzeń szkolnych,
  • Organizowanie i prowadzenie różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów, rodziców i nauczycieli,
  • Wspieranie i podejmowanie działań wychowawczych i profilaktycznych wynikających z Programu Wychowawczego-Profilaktycznego,
  • Działanie na rzecz zorganizowania opieki i pomocy materialnej uczniom w trudnej sytuacji życiowej,
  • Organizacja pracy własnej.

 

PROFILAKTYKA

WAŻNE TELEFONY

telefony

Zakażenia przenoszone drogą płciową – czyli jak dbać o zdrowie

Jak uzależnienie od ekranu przejmuje kontrolę nad naszymi dziećmi i jak wyrwać je z transu

Informacja dotycząca zagrożeń związanych z e-papierosami

Ulotki informacyjne dla rodziców

Pedagogizacja rodziców – 1  Pedagogizacja rodziców – 2

PEDAGOGIZACJA

WYZNACZANIE GRANIC DZIECKU

Na ile pozwolić dziecku?

Wyznaczanie granicy między właściwym a niewłaściwym zachowaniem to podstawa wychowania. Polega na ustaleniu zasad i ich egzekwowaniu. Sprawa z pozoru prosta, a jednak większość niepowodzeń wychowawczych wynika właśnie z nieumiejętności stawiania dziecku granicy.

Nieograniczona swoboda– złudne jest myślenie, że dziecko, któremu pozwala się na wszystko, ma dobrze i jest szczęśliwe. Bez ram zachowania czuje się zagubione i niepewne. Nie wie, jakie są oczekiwania wobec niego, trudno więc mu doświadczyć satysfakcji ze sprostania im. Nie rozwija poczucia własnej wartości, trudno mu kontrolować własne zachowanie. Pojawiające się w tej sytuacji problemy wychowawcze należy rozumieć jako coraz głośniejsze wołanie dziecka o wyznaczenie mu granic.

Testowanie granic- Należy pamiętać, że wszystkie dzieci od czasu do czasu sprawdzają stawiane przez dorosłych granice. To normalne, że maluch, któremu zabrania się czegoś, na czym mu bardzo zależy, protestuje, złości się, płacze. Jest to zdrowy przejaw potrzeby niezależności i wyodrębniania się indywidualnej tożsamości. Jeżeli jednak dziecko obserwuje, że zasady ustanawiane są z miłością, a następnie spokojnie, lecz stanowczo egzekwowane, z czasem zaczyna je akceptować, a tendencja do ich testowania maleje.

Wkraczając w wiek szkolny, dziecko zderza się z nowymi wymaganiami, którym musi sprostać. Kluczowe jest ustalenie granic między zabawą i wypoczynkiem a wytężoną pracą.

Wprowadzone zasady służyć mają zmotywowaniu dziecka do nauki, odrabiania lekcji, wypełniania obowiązków szkolnych.

Skuteczną metodą jest ustalenie z dzieckiem harmonogramu zajęć- kiedy jest czas na naukę, a kiedy na zabawę i relaks.

Rolą rodzica w tym okresie jest stopniowe wycofywanie kontroli, przy jednoczesnym zezwalaniu na to, by dziecko samo doświadczyło konsekwencji swoich działań i decyzji.

 

Zalecana literatura:

M. Herbert – „Co wolno dziecku? Rozsądne ustalanie granic”, GWP, Gdańsk 2008r.

R. MacKenzie – „ Kiedy pozwolić?, Kiedy zabronić?” GWP Gdańsk 2008 r.

 

Dylematem wielu rodziców jest pytanie, gdzie powinny przebiegać ustalone granice? Jakie zasady wprowadzać, by zbytnio dziecka nie ograniczać i nie tłamsić jego indywidualności, ale też nie pozwalać mu na całkowitą samowolkę?

Wskazówki dotyczące wyznaczania granic:

Krok 1

Ustalenie zasad zachowania, tak aby dziecko miało jasność, czego się od niego oczekuje:

  • ustalenie zasad wspólnie z dzieckiem
  • jasne, konkretne i dokładnie opisanie, jakie zachowania są właściwe, sformułowanie zasad krótko, jednoznacznie i w sposób pozytywny (co należy robić i jak postępować, zamiast zakazów zaczynających się od„nie”),
  • ustalenie tylko kilku zasad i wprowadzanie ich stopniowo.

Krok 2

Ustalenie konsekwencji pozytywnych i negatywnych zachowań :

  • jasne określenie, co się stanie, gdy dziecko będzie postępować w określony sposób,
  • dopasowanie konsekwencji do wieku dziecka

Krok 3

Przypomnienie zasad i ostrzeganie przed konsekwencjami:

  • dawanie szansy na zmianę zachowania poprzez przypominanie zasady i związanych z nią konsekwencji,

Krok 4

Egzekwowanie zasad, czyli wyciąganie konsekwencji;

  • każdorazowe stosowanie się do wcześniejszych ustaleń i wprowadzanie ostrzeżeń w czyn,
  • znaczenie stanowczości i konsekwencji rodziców.

 

UZALEŻNIENIE OD GIER, TELEWIZJI, INTERNETU

Jeśli Twoje Dziecko wykazuje niepokojące zachowania związane z grami komputerowymi, oglądaniem telewizji, Internetu skontaktuj się ze specjalistami.

Poniżej przedstawiam informacje, które mogą być przydatne do wnikliwej analizy zachowań Dziecka i podjęciu decyzji o interwencji zewnętrznej.

Pytania do Dziecka przydatne przy diagnozowaniu problemu:

  1. Czy w Twoim życiu często (nawet kilka razy w ciągu dnia) pojawiają się myśli związane z grą, Internetem?
  2. Czy kilka razy dziennie planujesz grę?
  3. Czy gra pochłania Ci coraz więcej czasu?
  4. Czy gry pozwalają Ci nie myśleć o Twoich problemach?
  5. Czy zdarza Ci się okłamać rodzinę, przyjaciół, kiedy dopytują co robisz, a Ty grasz?
  6. Czy przeznaczyłeś na nowe gry pieniądze, które miałeś na inne cele?
  7. Czy kłócisz się z bliskimi zarzucającymi Ci zbyt częste granie?
  8. Czy opuściłeś w tym roku szkolnym zajęcia w szkole, bo gra Cię tak bardzo pochłonęła?

Sygnały ostrzegawcze

  • dziecko gra niemal codziennie
  • gra trwa ponad trzy godziny bez przerwy
  • gra dla dreszczyku emocji
  • irytuje się, wpada w gniew, gdy nie może podjąć gry
  • zaniedbuje obowiązki szkolne
  • zaniedbuje kontakty towarzyskie
  • próbuje sam ograniczyć gry- nie udaje się

Cztery odpowiedzi pozytywne- oznaka problemu.

Co może rodzic

  • pomóc w wyborze gier
  • kontrolować ich treść
  • rozmawiać podczas gry o tym co dzieje się w grze
  • zachęcać do gier we dwoje lub w większej grupie, odradzać samotne gry
  • znać symbolikę oznaczeń gier, Internetu, telewizji
  • stanowczo reagować na łamanie zasad
  • nie potępiać dziecka
  • skontaktować się ze specjalistami
< Dodane przez szkola_admin dnia 12 marca 2013 17:19 >